Bijna thuis

We zijn alweer aangekomen in Moskou na 10 uur vliegen vanuit Tokyo, waar we hartelijk zijn ontvangen met de hartelijke Russische gastvrijheid.
Gisteren heb ik niet zoveel gedaan naast het doen van boodschappen, kopen van souvenirs en struinen langs winkels. Begrijpelijkerwijs ging ieder zijn eigen weg zodat iedereen zijn eigen souvenirs kon kopen. Dus ik ben vooral blijven hangen in het warenhuis in Asakusa en in Kappabashi. Na een paar uur had ik alles wel gekocht maar toch nog wat redelijk wat tijd over en besloot ik maar een wandeling door Tokyo te beginnen. Mijn eerst gekozen random (iene-miene-mutte) bleek uiteindelijk staduitwaarts te gaan, waardoor ik met een omweg toch maar richting naar Ueno en Akihabara begon te lopen. En wie kwam ik tegen het moment dat ik Akihabara inliep? Juist ja, Robert, Lucas en Steven, om na vijf minuten kletsen Bob en Tommy tegen te komen. Wat is Tokyo toch klein.
Met Tommy ben ik nog de meest bizarre winkel ooit, Don Quichot, binnengelopen. Niet te beschrijven wat je daar tegenkomt en vooral hoe alles door elkaar staat. Koelkasten naast onderbroeken en een maid-cafe naast een comppeet arsenaal aan carnavalspakjes.
Uiteindelijk zijn we maar weer teruggereisd naar Asakusa om onze laatste カレーライス te eten en de tassen in te pakken.

Vanochtend moesten we al weer om 6 uur op, om om 7.07 de trein naar het vliegveld te halen. Robert ging als eerste weg en een uurtje later mochten ook wij boarden. Onderweg was er dit keer wel in-flight entertainment en ben ik wakker kunnen blijven. Inmiddels is het alweer 23.45 in Japan, maar naar mijn idee is het pas kwart voor acht. Ach, last van een jetlag ga ik toch niet hebben; ik slaap vanavond weer in mijn eigen bed!

Posted from Khimki, Moscow, Russia.

One thought on “Bijna thuis

  1. In je eigen bed ben je inmiddels aanbeland, denk ik, daar kun je terugzien op een unieke periode.

    Op dit moment zijn we in Cheissoux, dat ligt een km of 30 oost van Limoges.
    Ik zit op een terras dat uitkijkt over een prachtig meer. Ik hoor niets dan de vogels, het getik van de toetsen en helaas nu een overvliegend vliegtuig. Wilco is bij ons. Het heeft vannacht zoveel geregent dat we denken dat er geen water meer uit de lucht kan vallen de komende dagen. Dat hopen we dan maar.
    Tot volgende week zaterdag.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>