富士山

Voor degenen die de stille hint van de banner nog niet hebben begrepen, 富士山 betekent Fuji-berg. Het leek mij erg leuk om eens op het hoogste puntje van Japan te staan en daar de zonsopgang te zien. We hebben uitgezocht welke route we het beste kunnen nemen en hoe we daar moeten komen. Ik houd in ieder geval mijn ansichtkaarten in de aanslag om deze op het hoogst gelegen postkantoor van Japan te versturen.

Ik zal nogmaals een cliché verhaal vertellen. 富士山 wordt uitgesproken als Fuji-san. Veel Amerikanen en mensen vergissen zich erin dat dit -san hetzelfde is als achter namen wordt gezet, zoals bij Yamamoto-san en Tanaka-san. Dit is niet het geval, Fuji-san betekent namelijk gewoon letterlijk ‘de berg Fuji’.

De top van de Fuji-berg is via vier verschillende paden te bereiken. Gerangschikt op afstand, van kort naar lang, kan dit via de Fujinomiya-, Yoshida-, Subashiri- en Gotemba-paden. Deze paden beginnen op de zogeheten 五合目 (gogougome, vijfde station). De Fuji-berg is namelijk onderverdeeld in tien niveaus, ‘stations’, waarvan nummer 10 het hoogst en nummer 1 het laagst gelegen is. Het beklimmen van de Fuji-berg begint qua meters ook op grofweg de helft.
We hebben gekozen om niet de Gotemba-route te volgen, omdat deze aanzienlijk langer is dan de andere paden. Ook de Yoshida-route valt af omdat we deze route alleen met behoorlijke toeslagen bovenop onze railpass kunnen bereiken. Zelf ben ik er voorstander van om de Subashiri-route te gaan volgen. Hoewel deze iets langer is, loopt deze voor een deel door een bosrijke omgeving en is de bus ernaartoe makkelijk te bereiken en goedkoop. Afhankelijk van de tijd en mogelijkheid om bagage kwijt te kunnen, zouden we er ook nog voor kunnen kiezen om de Fujinomiya-route te gaan volgen.
Die bagageopslagmogelijkheden kunnen nog best wel voor problemen gaan zorgen. Aangezien we met zeven man zijn, kan het zijn dat er niet genoeg kluisjes aanwezig zijn op de verschillende stations. Vooral omdat we grote stukken bagage bij ons dragen is het moeilijk om deze in kleine kluisjes kwijt te kunnen. Als de tijd daar is zal ik u nog wel vertellen hoe het is gegaan.

Bovenop de Fuji-berg is ook, zoals ik al vermeld heb, een 郵便局 (yuubinkyoku, postkantoor) aanwezig. Als het meezit zullen we vanaf hier een aantal kaarten naar Nederland versturen, om onze heldendaad van het beklimmen van de berg te kunnen bestempelen. (Smeken in de comment-sectie geeft wellicht kans op het krijgen van zo’n mooie kaart ;) ).

Het plan is dus om rond half 8 ‘s avonds vanaf station Gotemba naar de Subashiri-route te vertrekken waar we dan rond half 9 aan zullen komen. Omdat de zonsopgang op de Fuji-berg zo rond 4 uur ‘s ochtends is hebben we dus een behoorlijke tijd om de zes uur durende klim af te leggen. De terugtocht is trouwens een stuk sneller: het mooie van de Subashiri-route is dat de terugtocht enkele stuifzandheuvels bevat die het mogelijk maken om van de berg af te ‘glijden’. De terugtocht duurt daarom ook maar tweeënhalf uur.
Waarschijnlijk hebben we geen idee van de zwaarte van de klim en wat het fysiek van ons zal vragen. Gaan we het redden? Ik denk van wel. Hoe het ook zij, ik heb er in ieder geval al erg veel zin in!

2 thoughts on “富士山

  1. Ik vind het mooi hoe je in deze blog subtiel Amerikanen bestempeld als onmenselijk. En nog subtieler zeg je zelfs dat Japanners geen mensen zijn. I like.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>